1. التيسير ابن زهر (نيمهٴ اول سدهٴ دوازدهم) از روي ترجمهٴ عبري. اين ترجمه عليٰرغم برترياش چند سال بعد، تحتالشعاع ترجمهٴ پاراويتيوس قرار گرفت.
2. مقاله في تدبيرالصحة از ابن ميمون. اين ترجمه به خواهش گيللموي كوروي پزشك پاپ صورت گرفت.
3. افسانههاي كليله و دمنه از روي ترجمهٴ عبري رابي يوئيل (؟). اين ترجمه كه راهنماي زندگي انسان نام دارد ظاهراً منشأ ترجمههاي متعدد به زبانهاي مختلف اروپا شد. در اين صورت مأخذ فرهنگ كليله در اروپاي باختري است كه خيلي زود به همان اندازهٴ شرق شهرت و مقبوليت يافت.
پاراويتيوس1
پزشك پادوايي (؟) كه در حدود 1281، در ونيز برآمد. در آن سال، ترجمهٴ عبري التيسير ابن زهر را با كمك يك يهودي به نام يعقوب به لاتيني برگرداند؛ احتمال دارد كه يعقوب متن عبري را به زبان متداول (ونيزي) ترجمه كرده،و پاراويتيوس آن را به لاتيني برگردانده است. اين ترجمه فروتر از ترجمهاي است كه چند سال پيش از آن جوواني كاپوايي صورت داد، با اين حال آن چاپ شد، و اين نه.
هاگين ديولاكرو2
هاگين پسر ديولاكرو. حييم پسر گِدَلياه. در 1281، رابي اعظم انگلستان شد؛ و او آخرين رابي پيش از اخراج يهوديان در 1290، بود. فقط از آن رو در اين جا ذكر شده كه ممكن است همان هاگين مترجم رسالهٴ اخترگويي ابن عزرا به زبان فرانسه باشد. اين ترجمه در 1273، در خانهٴ هانري بات در ماينز صورت گرفته است. همچنين، او را از مترجمان تصوير جهان
به زبان عبري دانستهاند ( ¿ گوتيه متزي، نيمهٴ اول سدهٴ سيزدهم) ــ بهترين مطلبي كه ميتوان در اين مورد گفت اين است كه، چه از لحاظ زماني و چه علمي، اين انتسابها نامعقول نيست. ممكن است هاگين اين دو ترجمه را انجام داده باشد، ولي هيچ چيزي دال بر اثبات اين مطلب وجود ندارد.
نام حييم (به معني زندگي) در ميان يهوديان قرون وسطا، متداول بود.
ترجمهٴ فرانسوي آثار احكامي ابن عزرا از هاگين يهودي در 1273، توسط خود او نوشته نشده، بلكه آن را به اوبر دو مونديديه تقرير كرده است. اين حاكي از اين واقعيت است كه ترجمه